Nieuwsbrief Oktober 2025
Van het pastoraal team
Beelden en iconen bij het altaar

Binnenkort vieren we het hoogfeest van Christus Koning. Ik kan me nog herinneren dat de eerste jaren dat ik in Gorinchem pastoor was, er een icoon van Christus Koning bij het altaar werd gezet. Ik vond dat mooi, omdat het liturgische feest zo ook een zichtbare uitdrukking kreeg. Na Christus Koning breekt de advent aan. En ook die liturgische tijd wordt zichtbaar in de adventskrans. Eerst hadden we die grote krans boven het altaar, nu gebruiken we een wat kleinere krans, die niet minder mooi is. Met Kerstmis doen we hetzelfde weer. Want het kerststalletje herinnert ons eraan dat we de gehele kersttijd, vanaf 24 december tot en met het feest van de Doop van de Heer, de menswording van Gods Zoon vieren. Maar gedurende de rest van het jaar werd de liturgische tijd eigenlijk niet zichtbaar gemaakt. Met Pasen natuurlijk wat meer bloemen, vooral de dagen na de paaswake, maar daar bleef het wel bij.

Daar is nu verandering in gekomen. Een groepje parochianen maakt zichtbaar wat we vieren bij bijzondere liturgische vieringen, of geeft vorm aan een speciale devotie van die tijd. Zo hebben we in de paastijd voor het altaar het open graf gezien waaruit Christus opgestaan is. Uit deze rotsholte straalde het licht van de verrezen Heer. In de maand mei stond Maria bij het altaar, omringd door bloemen. Juni is de maand van het Heilig Hart van Jezus, en een mooie icoon van het Heilig Hart herinnerde ons daaraan. September is de maand van Maria van Zeven Smarten, en een afbeelding van de treurende Maria riep ons op om Jezus trouw te zijn in het lijden. En omdat oktober de maand van de rozenkrans is, prijkt voor het altaar een traditionele afbeelding van Maria, de Vrouwe van Pompeï. Dezelfde afbeelding heeft paus Leo dit jaar bezocht en vereerd op de vooravond van de gedachtenis van Onze Lieve Vrouwe van de Rozenkrans.

Ik vind deze liturgische versiering beslist een verrijking van onze kerk. Want ze helpt ons op een zichtbare manier om onze gedachten te richten op wat we vieren. De term “liturgische versiering” is dus eigenlijk niet helemaal passend. Want versiering is vaak vooral bedoeld om mooi te zijn. Maar dat is niet het voornaamste doel van onze liturgische versiering. Want die is in de eerste plaats bedoeld om onze gelovige aandacht te richten, en om ons geloof te versterken. Ze wil ons helpen om de liturgische tijd en de devoties van die periode te beseffen en te beleven.
Kijk er dus naar met die intentie. Stel je hart open voor de gelovige werkelijkheid die we daar zien: het Kindje in de kribbe, het open graf, het liefdevolle Hart van Jezus dat doorboord is om onze zonden, Maria die meelijdt met haar Zoon, maar ook met ons. En misschien inspireert de liturgische versiering ons om ook thuis op een zichtbare manier aandacht te geven aan de liturgische tijd. Dat kan ons geloof alleen maar versterken en verdiepen.
Pastoor De Jong
Nieuws uit het parochiebestuur
Het parochiebestuur kwam ook in de afgelopen periode weer bijeen. Daarbij werden verschillende onderwerpen besproken.
Allereerst hadden wij een goed gesprek met enkele leden van de Parochiële Caritas Instelling (PCI). Zij vertelden ons meer over hun werkwijze en hun activiteiten binnen de parochie. Het is steeds weer bemoedigend om te horen hoe zij, vaak op de achtergrond, mensen in nood bijstaan.
De financiële stand van zaken kwam eveneens aan de orde. Er zijn op dit moment geen bijzonderheden te melden.
Verder is er veel onderhoud verricht aan kerk en pastorie. Zo is het schilderwerk aan het huis van de pastoor afgerond. Ook zijn de lichtkoepels op de daken van het kerkgebouw vervangen; hiermee is een bijdrage geleverd aan duurzaamheid en weerbestendigheid. En tenslotte liggen er bij de ingangen van de kerk en de parochiezaal nieuwe matten. Dit bevordert het comfort en de netheid, met name gedurende de wintermaanden.
Intussen wordt al gewerkt aan de voorbereiding van de kerstmarkt, die hopelijk weer een mooie en gezellige ontmoeting zal worden voor de hele parochiegemeenschap.
Tot slot kijken we alvast vooruit: er zijn plannen om in 2026 opnieuw een Alphacursus te organiseren. Deze cursus biedt gelegenheid om mensen in onze parochie, en daarbuiten, te leren over het christelijk geloof, om vragen te stellen en elkaar te ontmoeten. Zodra daarover meer bekend is, laten wij het u uiteraard weten.
Wij hopen dat u met dit verslag weer een beetje een beeld hebt gekregen van de gang van zaken binnen het bestuur. Graag nodigen wij u uit om actief deel te nemen aan de komende initiatieven en om uw gebed en steun voort te zetten voor al het werk dat verricht wordt.
Met hartelijke groet,
Het parochiebestuur
Wist u dat…
- er iedere 2e en 4e zondag na de mis koffie en thee geschonken wordt in onze parochiezaal?
- de koekjes klaarstaan en regelmatig ook iets lekkers uit eigen keuken?
- het gezellig is en bovendien een mooie manier om elkaar te ontmoeten, met elkaar te spreken en naar elkaar te luisteren?
U bent allen van harte welkom en vraag gerust uw buurman of buurvrouw uit de kerkbank een keertje mee.
Inzameling
Zondag 14 december is er na de mis een uitgebreide koffietafel in advent sfeer.
Op deze dag houden we een extra inzameling voor de voedselbank. Ook kunt u kerstspullen die u overheeft en zelf niet meer gebruikt inleveren voor de kerstmarkt die we in 2026 willen organiseren.
Als u er rond die tijd nog niet aan toe bent om kerstspulletjes in te leveren dan kan dat natuurlijk ook nog in januari als u alles weer gaat opbergen. Neem wat u kwijt wilt dan gewoon mee op de koffiezondag van 11 januari.
Alvast een gezegende adventstijd toegewenst en hopelijk tot ziens op zondag 14 december.
Bartolo Longo
Van priester van Satan tot apostel van de Rozenkrans
Op 19 oktober heeft paus Leo XVI de zalige Bartolo Longo heilig verklaard. Daarmee erkent de Kerk officieel de buitengewone weg van bekering die deze Italiaanse leek heeft afgelegd; een weg die voert van diepe duisternis naar het licht van Christus.

Bartolo Longo werd in 1841 geboren in een vrome familie nabij Brindisi, in Zuid-Italië. Na de dood van zijn moeder verloor hij zijn geloof en raakte hij tijdens zijn rechtenstudie in Napels verstrikt in het antiklerikale klimaat van zijn tijd. De jonge student, beïnvloed door professoren die de Kerk en de paus verachtten, liet hij zich meeslepen in het spiritisme en uiteindelijk zelfs in het satanisme. Hij werd tot “priester van Satan” gewijd en voerde rituelen uit die rechtstreeks gericht waren tegen God en de Kerk.
Toch liet de barmhartige Heer hem niet los. Door de gebeden van zijn familie en de tussenkomst van de katholieke professor Vincenzo Pepe kwam Bartolo in contact met een Dominicaanse priester, die hem na een intense geestelijke strijd terugleidde naar de Kerk. Op het feest van het Heilig Hart in 1865 ontving hij de absolutie. Vanaf dat moment wijdde hij zijn leven aan boete en herstel.
Bartolo trad toe tot de derde orde van de Dominicanen en beloofde celibatair te leven. Hij werkte twee jaar lang vrijwillig in een ziekenhuis voor ongeneeslijk zieken. Toch bleef hij worstelen met wanhoop over zijn verleden, totdat hij in Pompeï een innerlijke ommekeer beleefde. Daar hoorde hij als het ware de woorden van de Maagd Maria: “Wie mijn rozenkrans vermeerdert, zal gered worden.” Die woorden werden zijn levensprogramma
Met steun van gravin Mariana di Fusco stichtte hij in Pompeï de Basiliek van Onze Lieve Vrouw van de Rozenkrans, samen met scholen, weeshuizen en werkplaatsen voor de armen en kinderen van gevangenen. Hij schreef boeken en gebeden om de rozenkransdevotie te verbreiden en werd een persoonlijke vriend van paus Leo XIII. Vanuit Pompeï ontstond een ware volksbeweging rond het gebed van de rozenkrans.
Zijn invloed reikte tot in onze tijd. Paus Johannes Paulus II baseerde de “Mysteries van het Licht” van de rozenkrans op de geschriften van de zalige Bartolo, en noemde hem een levend getuigenis dat geen zondaar te ver is voor Gods genade.
Ter afsluiting het gebed dat Bartolo zelf schreef, een lofzang op Maria’s bescherming:
“O zalige rozenkrans van Maria, zoete keten die ons verenigt met God, band van liefde die ons verenigt met de engelen, toren van redding tegen de aanvallen van de hel, veilige haven in ons universele scheepswrak, wij zullen u nooit verlaten. U zult onze troost zijn in het uur van de dood, onze laatste kus als het leven wegvliedt. En het laatste woord van onze lippen zal uw lieve naam zijn, o koningin van de Rozenkrans van Pompeï, o liefste moeder, o toevlucht van de zondaars, o troosteres van de gekwetsten. Moge u altijd gezegend zijn, vandaag en altijd, in de hemel en op aarde.”
Intermezzo
Beste medeparochianen,
Eindelijk weer een berichtje van Intermezzo.
Na een beetje een lastige tijd voor ons koor, vanwege het vertrek van onze dirigente Olga, in juni,
zijn we gelukkig weer in wat rustiger vaarwater gekomen.
We moesten wel even zoeken, maar hebben per 1 september een nieuwe dirigent/pianist.
Zijn naam is Nelson Dias Correa uit Dordrecht.
De trouwe kerkgangers hebben al kunnen kennismaken, want op 28 sept. en 12 oktober hebben we onder leiding van Nelson gezongen in eigen kerk.
Ook op 2 november (Allerzielen) zullen we weer zingen.
Het is van beide kanten nog even wennen, maar we hebben alle vertrouwen in Nelson.
Natuurlijk zijn we alweer begonnen met het repeteren en plannen maken voor de Kerst.
Op de maandagavonden klinken de kerstliederen alweer door de parochiezaal.
Ook gaan we weer een kerstconcert geven. Dit keer samen met ons jongerenkoor Tutti en het leerlingenorkest van de Bazuin.
Het belooft weer een leuk, gevarieerd concert te worden!
U bent natuurlijk allen van harte uitgenodigd.
Net als andere jaren zijn er na afloop wat lekkere hapjes, verzorgd door de koorleden.
Plaats: De Harmonie, het gebouw van de Bazuin, aan de Dalemwal.
Wanneer: op zondag 14 december. Tijd: 14.00 uur.
De entree is gratis, na afloop zal er een collecte worden gehouden.
Een prachtige gelegenheid om in de kerstsfeer te komen.
Tot zover de perikelen van Intermezzo.
Nog een puntje: we kunnen nog steeds nieuwe leden gebruiken!
We hopen u allen weer te zien in de kerk en wensen u alvast een mooie herfst
en een goede adventstijd.
Namens Intermezzo,
Jolande Groot
Jongerenkoor Tutti
Beste parochianen,
Wat fijn om weer iets van ons te mogen laten horen! De vakantie is inmiddels alweer even achter de rug, al voelt het stiekem alsof het al maanden geleden is. Tutti heeft de afgelopen tijd namelijk niet stilgezeten... Wat hebben wij het druk gehad, maar vooral: wat hebben we veel moois mogen doen!
Op 7 september mochten wij in Raamsdonksveer zingen. Een week later, op 14 september, waren we weer thuis in onze eigen kerk om daar de viering muzikaal te begeleiden.
En toen… 27 september, ons jubileumconcert! Het grote feest waar we zo lang naartoe hadden gewerkt! Wat was het een fantastische avond vol muziek, herinneringen en gezelligheid. We hebben ongelofelijk hard geoefend om er een mooi feestje van te maken, en dat is meer dan gelukt. Mijn persoonlijke hoogtepunt? Zonder twijfel het samen zingen met alle oud-leden (of toch stiekem de filmpjes tussendoor...) Het was hartverwarmend om te zien hoe iedereen genoot, zowel op het podium als in de zaal. We hopen binnenkort ook het beeldmateriaal te kunnen delen, zodat iedereen nog even kan nagenieten (of meekijken als je er helaas niet bij kon zijn).
We willen ook nog graag iedereen bedanken voor de giften die wij hebben ontvangen tijdens het concert. Wat ontzettend fijn om te merken hoeveel mensen Tutti een warm hart toedragen. Dankzij jullie steun kunnen wij blijven doen wat we het liefste doen: samen zingen en muziek maken!
Na zo’n hoogtepunt was het tijd om weer een beetje in ons normale ritme te komen, al betekent dat bij Tutti natuurlijk niet stilzitten! Op 4 oktober hadden wij ons jaarlijkse uitje. Normaal gesproken een weekend weg, maar dit jaar kozen we voor een heerlijke dag in de Efteling. Door weer en wind hebben we de wereld vol wonderen getrotseerd, gelukkig met af en toe een zonnestraal tussendoor! De dag sloten we af met een gezellig etentje in Gorinchem, bij het Italiaanse restaurant La Fontana. Een perfecte afsluiting van een dag vol plezier (en ja, "Italiaanser" wordt Tutti bijna niet meer!).
Tot het einde van het jaar staan er ook weer mooie momenten op de planning. We mogen vier keer in onze eigen kerk zingen, waaronder de kerstnachtviering. Daarnaast reizen we op 8 november naar Ede om te zingen bij de Katholieke Jongerendag, en op 30 november mogen wij zingen in Almkerk.
En tot slot hebben we nog leuk nieuws over twee van onze toppers! In de vorige nieuwsbrief vertelde ik al dat Marcel en Sterre druk bezig waren met het maken van hun eigen album. Sterre heeft inmiddels een prachtig nummer uitgebracht, te beluisteren op Spotify: 'You Are' van Sterre van Maanen. Echt de moeite waard om te luisteren! Wanneer haar volledige album uitkomt, horen jullie natuurlijk nog. En ook Marcel zit niet stil: op 1 december brengt hij zijn eerste nummer uit. Dus hou je ogen, en natuurlijk je oren, goed open!
Kortom: genoeg om naar uit te kijken en dankbaar voor te zijn. Bedankt weer voor het lezen van ons stukje, en hopelijk zien we jullie snel weer bij een van de vieringen!
Namens Tutti,
Adinda
Vice-voorzitter
Vormsel 2026
In het najaar van 2026 zal onze bisschop in onze parochie komen om aan jongeren het sacrament van het Vormsel toe te dienen. In het voorjaar van 2026 beginnen we met de voorbereiding.
Jongeren vanaf 13 jaar oud, die nog niet gevormd zijn, kunnen zich daarvoor opgeven bij de pastoor. De pastoor zal je dan op de hoogte houden van hoe het verder verloopt.
Innerlijke Vrijheid
Het schilderij van de Italiaanse schilder Guercino (1591 - 1666) stelt het bezoek voor van Salome aan Johannes de Doper die door haar toedoen in de gevangenis zit en onthoofd zal worden.
De evangelist Marcus vertelt hoe de arrestatie van Johannes in verband staat met diens felle kritiek op het huwelijk van Herodes met Herodias. Hij had haar niet mogen trouwen, want zij was de echtgenote van zijn broer Filippus. Die kritiek werd hem door Herodias niet in dank afgenomen en sindsdien wilde ze hem doden. Herodes’ontzag voor Johannes was echter zo groot dat hij aan die wens geen gehoor wilde geven.
Op het verjaardagsfeest van Herodes dat groots gevierd werd, greep Herodias echter haar kans. Haar dochter wist Herodes met haar dansen zo te betoveren dat hij haar beloofde dat wat ze ook zou vragen, hij het haar zou schenken. Op influistering van moeder Herodias vroeg ze hem, haar meteen op een schaal het hoofd van Johannes de Doper te geven. Hoezeer dit verlangen Herodes ook pijn deed, toch hield hij zich, ook al met het oog op de vele aanwezige gasten, aan zijn belofte (Marcus 6,14-29).
Marcus noemt de naam van de dochter van Herodias niet, maar de joodse geschiedschrijver Flavius Josephus vermeldt in de Joodse Oudheden dat zij Salome heette en dat Johannes gevangen zat in het fort Machaerus bij de Dode Zee.

De schilder Guercino heeft zich waarschijnlijk afgevraagd waarom Salome zo graag het hoofd van Johannes de Doper wilde hebben. Was het enkel om haar moeder te behagen? Volgens Sister Wendy is het overduidelijk: de schilder is van mening dat Salome door lust bevangen is, ze heeft haar zinnen op Johannes gezet, ze wil hem koste wat kost bezitten.
Guercino heeft dit tafereel op meesterlijke wijze weten uit te drukken. We zien Johannes in de gevangenis achter tralies, maar vóór die tralies staat Salome. Ze steekt haar hoofd door de tralies, haar hand houdt de tralies krampachtig vast met als effect dat het lijkt alsof juist zij erachter zit en niet Johannes. Salome kijkt ongelukkig naar zijn handen, ze zouden elkaar kunnen aanraken… Maar zo pijnlijk voor haar, Johannes, een knappe man met donkerbruin golvend haar en baard, de rechterschouder en een deel van de borst ontbloot, heeft zijn gezicht strak afgewend; zíjn handen liggen juist heel losjes en relaxed in zijn schoot. En dat, terwijl de ketting waar zijn handen aan vastgeketend zijn, duidelijk zichtbaar is.
Sister Wendy roept dan ook heel terecht de vraag op wie er hier nu eigenlijk gevangen zit. Is het wel Johannes of zou het toch niet eerder Salome zijn, want lust kan iemand volkomen in zijn greep houden, veel méér dan stenen en muren dat kunnen.
Inderdaad, lust, begeerte, macht, wraak- en geldzucht en zoveel andere ondeugden kunnen een mens gevangen houden, hem zo beheersen dat hij niet meer vrij over zichzelf kan beschikken. Verlangens van een vrij mens daarentegen zijn geworteld in liefde, zo wordt hij helemaal zichzelf (zie bijvoorbeeld de zaligsprekingen). Die mens is vrij om lief te hebben, om te vergeven, om te bidden, om de blijde boodschap te verkondigen, hij is vrij om de naaste te dienen, kortom, hij is vrij om het goede te doen.
Yvonne van den Akker-Savelsbergh
Liturgische Agenda
Heilige Mis
| Dag | Tijd | Bijzonderheden |
|---|---|---|
| Zondag | 10u00 | Koffie na de mis: Elke 2e en 4e zondag van de maand. |
| Maandag | 15u00 | |
| Woensdag | 10u00 | |
| Vrijdag | 10u00 | Aanbidding: elke 1e vrijdag van de maand. |
Eventuele wijzigingen en uitval van een mis wordt aangegeven op de website van de parochie.
Bijzonderheden
| Bijzonderheden | Datum | Tijd |
|---|---|---|
| Allerzielen | Zondag 2 november | 10u00 |
| Christus, Koning van het heelal | Zondag 23 november | 10u00 |
| Eerste zondag van de advent | zondag 30 november | 10u00 |
| Onbevlekte Ontvangenis van de heilige maagd Maria | maandag 8 december | 15u00 |
Koren
Intermezzo
2 november (Allerzielen), 14 december, 25 december (Kerstdag)
Tutti
16 november, 7 december, 24 december (Kerstnacht)